Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Druon Maurice. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Druon Maurice. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 7 maja 2013

"Wilczyca z Francji" Maurice Druon

Wraz z piątym tomem cyklu "Królów przeklętych" rozpoczyna się także panowanie najmłodszego z synów Filipa Pięknego - Karola IV, także zwanego pięknym, choć z nieco innych powodów niż ojciec. A mianowicie król ten uwielbiał wszystko, co piękne, od siebie zaczynając, na swych komnatach kończąc. Ozdabiał, poprawiał, układał, zamawiał kobierce, arrasy, upiększał kogo i co się dało. Ale do rządzenia nijak nie miał polotu. W tym wyręczał go wuj - Karol de Valoi, znany z wszystkich wcześniejszych części. W końcu (nieformalnie) u szczytu władzy, Walezjusz mógł spełnić swe odwieczne pragnienia. Wzbogacał się na wszystkim co tylko można było spieniężyć, zaciągał długi i nie omieszkał nawet uzyskać znaczne sumy z rąk papieża. Jednym słowem - Valoi rządził!

Ciąg dalszy TUTAJ :)

poniedziałek, 29 kwietnia 2013

Zamordowana królowa - Maurice Druon


Z ogromną przyjemnością zabrałam się za lekturę drugiego tomu z cyklu „Królowie przeklęci”, posmakowałam już pióra Maurice’a Druona i wiedziałam, że czeka mnie prawdziwa historyczna uczta. „Zamordowana królowa” zaczyna się dokładnie tam, gdzie kończy się tom pierwszy. Po śmierci Filipa Pięknego na tron wkracza jego pierworodny syn – Ludwik X, z racji swojego chwiejnego, egocentrycznego i wybuchowego charakteru zwany Kłótliwym. Nie jest to władca, jakiego mogłaby wymarzyć sobie Francja, przyzwyczajona do ciężkiej i pewnej ręki poprzedniego władcy. Ludwik w niczym nie przypomina swojego ojca, a główną sprawą, która zaprząta jego umysł nie jest jego królestwo, a urażona duma z powodu zdrady jego małżonki Małgorzaty.

Francja rządzą praktycznie Karol de Valois i Enguerrand de Marigny, którzy są wzajemnymi wrogami. Wykorzystują oni fakt, że marionetkowy król najbardziej na świecie pragnie unieważnić małżeństwo z Małgorzatą Burgundzką i pojąć za żonę Klemencje Węgierską. Wokół tych dworskich rozgrywek toczy się właśnie akcja „Zamordowanej królowej”. Wszak każdy pragnie dzierżyć w ręce władzę i upłynnia granicę pomiędzy dobrem a złem, pomiędzy tym, co istotne dla Francji, a własną korzyścią.

Maurice Druon jak zwykle nie tylko doskonale oddaje tło historyczne, ale pięknie nakreśla tło obyczajowe, pokazuje świat bankierów, drobnej szlachty, także na tle panującego w tym czasie głodu.
Bohaterowie „Zamordowanej królowej” nie są papierowi, Druon potrafi nakreślić jasne, wyraziste sylwetki, które na długo zapadają w pamięć. Miło również było poznać losy drugoplanowych postaci, takich na przykład jak Guccio Lombardi.

Czuję się więcej niż usatysfakcjonowa, Maurice Druon ma fantastyczne pióro, dzięki któremu opowieść historyczna zmienia się w fascynujacą książkę sensacyjno-przygodową, którą czyta się prawie na bezdechu.


Notka pochodzi z Myśli Czytelnika

poniedziałek, 28 stycznia 2013

Król z żelaza Maurice Druon - cz. 1 cyklu Królowie przeklęci

Historia jest powieścią, która się zdarzyła.
Akcja tej powieści toczy się w 1314 roku. W Paryżu dobiega końca trwający od siedmiu lat proces członków Zakonu Templariuszy. Po latach więzienia pełnych upokorzenia i tortur spotykamy wielkiego mistrza Jakuba de Molay w chwili, kiedy wraz z towarzyszami oczekuje na publiczne ogłoszenie wyroku. Ich los został przesądzony już kilka lat wcześniej. Miało to miejsce w piątek 13 października 1307 roku, kiedy Filip IV Piękny, król Francji i Nawarry wydał rozkaz uwięzienia członków zakonu. Nieustanne wojny, które miały na celu zjednoczenie i wzmocnienie znaczenia królestwa Francji znacznie zubożyły skarbiec królewski. Kiedy nie wystarczyła już konfiskata majątków bogatej ludności żydowskiej, podwyższenie powinności lennych oraz nałożenie podatków na duchowieństwo narodził się nowy pomysł zdobycia funduszy.
Wytoczono proces Zakonowi Templariuszy, który słynął z posiadania licznych bogactw. Bractwo zostało oskarżone o herezję, świętokradztwo, innowierstwo, czary i rozpustę.
Ta powieść zdarzyła się naprawdę. Maurice Druon jedynie wskrzesza ją na nowo na łamach książki, ożywia dawno zapomnianych władców, a suchym, historycznym zdarzeniom nadaje ducha, nieco tylko ubarwiając fabułę.
Autor ożywia także XIV wieczny Paryż z jego wąskimi, ciasnymi uliczkami, z warsztatami kramarskimi, z lombardami włoskich bankierów.
Druon ukazuje także zarys społeczeństwa średniowiecznego miasta; od życia na dworze królewskim (król i jego rodzina), poprzez życie członków elity rządzącej (królewskich popleczników), bankierów, dworzan aż po sklepikarzy. W książce nie brak intryg, korupcji, szantaży.
Możemy też z uczestniczyć w publicznych egzekucjach o dość drastycznym przebiegu (łamanie kołem, obdzierania ze skóry, kastracja, ucięcie głowy, powieszenie), które dla ówczesnego widza stanowiły doskonałą formę rozrywki.
To wszystko ubarwiają opisy ludzkich namiętności, które od wieków niewiele się zmieniły; romanse, żądza pieniądza, żądza władzy, ambicje polityczne rządzących.
To wszystko dzieje się na tle autentycznych zjawisk historycznych; przejęcia władzy nad duchownymi, przeniesienia stolicy papieskiej do Awinionu, procesu Templariuszy.
Głównym bohaterem książki jest Filip IV Piękny. Król, znany z rządów silnej ręki, władca absolutny, zwany też królem z żelaza, ogarnięty sporymi ambicjami. Jednocześnie jest to władca za którego rządów wzrosła rola i znaczenie Paryża. Miasto było największym miastem zachodniej Europy, liczyło ok. 200 tys. mieszkańców, liczne pałace na wyspie Cite stanowiły jego centrum administracyjne, na prawym brzegu rozwijała się dzielnica handlowa, a na lewym znajdowały liczne budowle sakralne oraz Sorbona, drugi po Bolonii Uniwersytet w Europie.
Lubię takie książki, które zmuszają mnie do odkurzenia z zakamarków pamięci wiadomości z lekcji historii a także zachęcają do sięgnięcia do innych źródeł.
Dzięki lekturze książki dotarłam do internetowej informacji dotyczącej odkrycia „pergaminu z Chinon”- oryginalnego zapisu papieskiego śledztwa w sprawie Templariuszy. Odkrycia dokonała włoska badaczka w 2004 r. w Archiwum Watykańskim. Okazało się, iż dokument przez siedem wieków uznawany za zaginiony został źle sklasyfikowany. Z pergaminu wynika, iż templariusze nie byli heretykami.
Książka jest pierwszą częścią serii "Królowie przeklęci" i z chęcią sięgnę po kolejne. Polecam nie tylko wielbicielom historii i powieści historycznych. Jest to powieść, która w przystępny i ciekawy sposób przybliża wydarzenia historyczne, czyta się lekko i szybko. Zaletą książki są także noty historyczne, biograficzne i drzewa genealogiczne - szkoda jedynie, że umieszczone pod koniec książki.
Moja ocena 5/6
Zdjęcia- wszystkie z internetu: 1. Okładka książki (nie bardzo mi się spodobała), 2. Filip IV Piękny, 3.Egzekucja mistrza zakonu Jaquesa de Molay przez spalenie na stosie w 1314

środa, 9 stycznia 2013

Królowie przeklęci. Część V.

Autor: Maurice Druon
Tytuł: Wilczyca z Francji


"Wilczyca z Francji" to piata część cyklu Królowie przeklęci.
Izabela, córka Filipa Pięknego, która została wydana za króla Anglii Edwarda II. Powszechnie wiadomo, że królowa nie jest szczęśliwa w małżeństwie. Król przedkłada towarzystwo i sekretne związki z kolejnymi mężczyznami nad miłość i oddanie swej żony. Kolejni jego towarzysze umiejętnie wykorzystują swoją pozycję i manipulują królem, co coraz bardziej irytuje Izabelę. Królowa nienawidzi aktualnego królewskiego faworyta - Hugona Despensera. Królowa ucieka do Francji, gdzie ma nadzieje schronić się pod opieką brata Karola IV Pięknego, kolejnego władcy Francji. Wiąże się tam z Rogerem Mortimerem, któremu udało się uciec z Tower. Edward II domaga się powrotu zony i syna, który dołączył do matki, do Anglii. Jednak Izabela wraz z Mortimerem zbierają wojsko i siłą obalają króla, który trafia do niewoli, a następnie bestialsko zamordowany. O zlecenie mordu podejrzewano Izabelę i Rogera Mortimera. Okrutnym torturom i bolesnej śmierci poddany zostaje także jego ukochany faworyt. Tron po Edwardzie II obejmuje syn Izabeli, Edward III.
W książce mamy także wątek dalszych losów prawowitego króla Francji - Jana I Pogrobowca. Chłopiec poznaje swojego ojca, Guccia Baglioni, który postanawia odebrać go matce i wychowywać samodzielnie. Maurice Druon przedstawia w swoich książkach hipotezę o ocaleniu tego króla, syna Ludwika X Kłótliwego i Klemencji Andegaweńskiej, który przyszedł na świat pięć miesięcy po śmierci swego ojca.. Historia podaje, że chłopiec żył tylko pięć dni, a o jego otrucie podejrzewana była Mahaut d'Artois. Wiele lat później pojawił się człowiek podający się za cudownie ocalonego króla, ale został osadzony w wiezieniu, w którym zmarł.
Autor podaje hipotezę, że w czasie chrztu Edwarda I Pogrobowca, w czasie którego nagle zachorował i zmarł, podmieniono go i podano do ochrzczenia syna mamki królewskiej, który był w podobnym wieku. Od tej chwili królem opiekuje się mamka Maria de Cresay, groźbą zobowiązana do zachowania tajemnicy.

Cykl ten przypadł mi bardzo do gustu i zaczynam żałować, że dobiega do końca i pozostało mi jeszcze dwie jego części. Autor w bardzo obrazowy i przystępny sposób przedstawia dzieje dynastii Kapetyngów i czasy, w których przyszło im żyć.

Recenzja także na blogu mojeczytanie-silwercross.blogspot.com