Isabel
Allende
Inés,
pani mej duszy
Warszawskie Wydawnictwo Literackie
MUZA S.A. Warszawa 2008
Inés,
pani mej duszy należy do obecnego w literaturze od dawien dawna
i zawsze chyba popularnego wśród czytelników nurtu powieści
historycznej. Sama chętnie czytuję książki z tego gatunku, choć
zdecydowanie wolę takie, których akcja w całości osadzona jest w
przeszłości, aniżeli modny i dość licznie reprezentowany
ostatnimi laty miszmasz historii z teraźniejszością. Powieść
pani Allende należy to tych pierwszych, a dodatkowym plusem jest dla
mnie pewna unikatowość historycznego tła, na którym rozgrywa się
akcja Inés..., bo
nigdy wcześniej nie
czytałam żadnej fabularnej książki o chilijskiej konkwiście.
Przyznaję zresztą, że nie czytałam również żadnej naukowej
poświęconej tej tematyce, więc nie jestem w stanie ocenić, na ile
Isabel Allende wierna jest realiom epoki i wydarzeń, które opisuje,
ale sama autorka zapewnia, że napisanie powieści poprzedziła
czteroletnimi studiami materiałów źródłowych z tego i o tym
okresie, co pozwala wierzyć, że powieść nie zawiera przekłamań
co do głównych i podstawowych faktów z przeszłości.
Prawdziwe
w tej powieści są postaci głównych bohaterów; tytułowa Inés
Suárez i Pedro de
Valdivii, ale przez jej karty przewija się też wielu bohaterów
drugiego i trzeciego planu, którzy żyli naprawdę, mieli swój
udział w kolonizowaniu Ameryki Południowej i zakładali
współcześnie istniejące na tym kontynencie kraje, jak chociażby
konkwistadorzy Peru bracia Pizarrowie, dwukrotny gubernator Chile
Rodrigo de Quiroga, pierwszy biskup Chile Rodrigo Gonzales
Marmolejo i wielu innych (również indiańscy wodzowie, np.
Michimalonco). Udokumentowanych w historycznych źródłach jest też
wiele wydarzeń, opisanych w książce, np. to, że jako pierwszy na
terytorium dzisiejszego Chile zapuścił się Diego de Almagro, albo
to, jak zaraz na początku istnienia Santiago atak tysięcy Indian
Mapuczów odparty został przez garstkę hiszpańskich obrońców.
Wśród nich była też Inés,
a w powieści odegrała nawet kluczową rolę w tej bitwie. Zanim
jednak do tego doszło, musiała przebyć daleka drogę tak w sensie
dosłownym, jak i w przenośni.